पॅटर्न

अनेकदा काही माणसं काही गोष्टी करतात बहुदा त्या मागे ते एक बिहेव्हीअरल पॅटर्न फॉलो करतात. चुकीचं? बरोबर? तार्किक ? अतार्किक ? मूर्ख सारखे किंवा अति शहाण्यासारखे ? आणि बरेच काही

Advertisements

पॅटर्न – प्रश्न

काही प्रश्न लोक विचारतातच का? कदाचित हा प्रश्न पण त्याच प्रश्नांपैकी

एखाद्या झोपलेल्या माणसाला घरातून विचारतात का रे झोपल्यास का? कळस म्हणजे तो झोपलेला माणूस झोपल्या झोपल्या डोळे मिटून उत्तरही अगदी मान हलवून किंवा तोंडाने हूं किंवा चक्क हो म्हणून उत्तर देतो.
अनेकदा जेवत असलेल्या माणसाला का रे जेवतोस का रे ?  सकाळी कामाला बॅग आणि टिफिन घेऊन जाणाऱ्याला पाहून विचारतात कामाला जातोस का? किंवा  गणवेशातील मुलं टिफिन, पाण्याची बॅग घेऊन, पायात बूट घालून निघालेले असताना काही शेजारी विचारतात काय रे शाळेत चाललास का? अरे काय कमाल आहे ? खात्री करून घ्यायची असते का प्रश्न विचारणाऱ्याला ? कदाचित हा प्रश्न पण त्याच प्रश्नांपैकी.

आता घोडनवारीचा ब्लॉग आहे तेव्हा या संदर्भात पण प्रश्नांची मांदियाळी खूप असते. रोज शेजारी राहणाऱ्याला दर काही दिवसांनी विचारायच काही जमलय का ? अरे जमलं तर पत्रिका देणार नाही का? अरे काय उत्तर अपेक्षित असते? कदाचित हा प्रश्न पण त्याच प्रश्नांपैकी

पॅटर्न – कळ

लिफ्ट साठी वाट पाहत उभे असताना कित्येक जण बटण पुन्हा पुन्हा दाबतात. एकदा त्या बटनाची कळ दाबली तर तशीही ती लिफ्ट येणारच असते पण तरीही सतत प्रेस करून काय मिळते काही कळत नाही. बरं त्या लिफ्टच्या तंत्रज्ञानावर अविश्वास किंवा बटन नीट चालत नाही  किंवा सोसायटी तिचा नीट मेन्टनन्स करत नाही किंवा लिफ्ट मध्येच थांबेल आणि आपल्यापाशी येणारच नाही हि भीती म्हणून तिला सतत हाक मारावी. कुठून अली असेल हि वृत्ती ? थांबण्यासाठी उसंत नसते कदाचित तितका संयम नसतो म्हणून एक चाळा? ती लिफ्ट येणार नाही याची खात्री नसते? कि सतत साद देऊन आपल्याला हवी असणारी गोष्ट जशी आपल्या पाशी येत नाही याचेच अनुभव आयुष्याच्या वर खाली होणाच्या रोलरकोअस्टर राईड मध्ये जास्त अनुभवल्यामुळे असेल किंवा गोष्ट निसटून जाऊ नये म्हणून शेवट पर्यन्त सगळं खटाटोप करायची सवय लागलेली असते.
कदाचित त्याअनामिक कळकळीच्या सवयीमुळे आपल्याच नकळत बटनाची कळ दाबली जाते.